Heeft u wel eens gelet op de vele verschillende vormen
die vingerhoeden kunnen hebben? Op de vele
versieringen? Vingerhoeden kunnen ongelooflijk mooi
zijn, miniatuur kunstwerkjes.
Hun diversiteit is zo eindeloos als die van
sneeuwvlokken. Al deze kleine verzamelvoorwerpjes
vormen samen het adembenemende erfgoed van
eeuwenlange, bewonderenswaardige creativiteit van de
mensheid.
Eeuwenlang zijn vingerhoedmakers bezig geweest om
dit stukje gereedschap tot sieraad te verheffen. Allerlei
technieken zijn op de vingerhoed toegepast. Reeds in de 16e eeuw
kwam je sierranden op gedraaide vingerhoeden tegen. De
Neurenbergse vingerhoedmakers, die moeizaam met de hand zo’n 500
putjes in iedere vingerhoed sloegen, zetten reeds vol trots hun
meesterteken in hun werkstukken.
Toen het gieten en afdraaien van messing ontdekt werd, had men de
beschikking over een materiaal dat zich gemakkelijker liet bewerken.
Prompt verschenen er naast meestertekens versierde randen op de
vingerhoed. De trots van de maker!
Het Duitse plaatsje Neurenberg exporteerde vingerhoeden naar landen
in heel Europa. Via routes, die ons bekend zijn van de Oost Indische
Compagnie, kwamen deze juweeltjes ook naar Nederland. Ze worden
her en der nog bij opgravingen gevonden.
In het calvinistische Nederland was het uiterlijk van de
gebruiksvingerhoed niet zo belangrijk. Men produceerde hier slechts
exemplaren met twee of meer gladde randjes; daar bleef het
bij. Zilversmeden echter maakten blijkbaar op bestelling en in
kleine aantallen vingerhoeden en kleermakersringen van zilver,
die wondermooi versierd waren. Heel bekend zijn
jachttaferelen, waarbij honden rondom de naairing of
vingerhoed op een konijn jagen. Deze exemplaren dateren uit
de 18e eeuw. Ook zijn er vingerhoeden gevonden met bijbelse
voorstellingen.
Franse gouden
vingerhoed
´Zwarte Bessen´
Zilver met Amethyst
Lees verder
