Heeft u wel eens gelet op de vele verschillende vormen die
vingerhoeden kunnen hebben? Op de vele versieringen?
Vingerhoeden kunnen ongelooflijk mooi zijn, miniatuur
kunstwerkjes.
Hun diversiteit is zo eindeloos als die van sneeuwvlokken. Al deze
kleine verzamelvoorwerpjes vormen samen het adembenemende
erfgoed van eeuwenlange, bewonderenswaardige creativiteit van
de mensheid.
Eeuwenlang zijn vingerhoedmakers bezig geweest om
dit stukje gereedschap tot sieraad te verheffen. Allerlei
technieken zijn op de vingerhoed toegepast. Reeds in
de
16e eeuw kwam je sierranden op gedraaide vingerhoeden tegen. De
Neurenbergse vingerhoedmakers, die moeizaam met de hand zo’n 500
putjes in iedere vingerhoed sloegen, zetten reeds vol trots hun
meesterteken in hun werkstukken.
Toen het gieten en afdraaien van messing ontdekt werd, had men de
beschikking over een materiaal dat zich gemakkelijker liet bewerken.
Prompt verschenen er naast meestertekens versierde randen op de
vingerhoed. De trots van de maker!
Het Duitse plaatsje Neurenberg exporteerde vingerhoeden naar landen
in heel Europa. Via routes, die ons bekend zijn van de Oost Indische
Compagnie, kwamen deze juweeltjes ook naar Nederland. Ze worden
her en der nog bij opgravingen gevonden.
In het calvinistische Nederland was het uiterlijk van de
gebruiksvingerhoed niet zo belangrijk. Men produceerde hier slechts
exemplaren met twee of meer gladde randjes; daar bleef het bij.
Zilversmeden echter maakten blijkbaar op bestelling en in kleine
aantallen vingerhoeden en kleermakersringen van zilver, die
wondermooi versierd waren. Heel bekend zijn jachttaferelen,
waarbij honden rondom de naairing of vingerhoed op een
konijn jagen. Deze exemplaren dateren uit de 18e eeuw. Ook
zijn er vingerhoeden gevonden met bijbelse voorstellingen.
Franse gouden
vingerhoed
Zilver met Amethyst
Lees verder
´Zwarte Bessen´
